لیزیک چشم در بارداری: احتمال بازگشت عیوب به دلیل وجود تغییرات چشم

1

بگذارید بگوییم اگر شما نزدیک بین یا دوربینی هستید؛ یعنی دارای چشم‌هایی آستیگمات یا قرنیه نازک هستید. شاید شما قبل از اینکه باردار شوید اولین جلسه را با یک جراح چشمی داشته‌اید، و به شما گفته شده است که برای عمل لیزیک، مناسب هستید ( عمل لیزیک چشم). شما در مورد تغییرات احتمالی یا اشکالات ایجاد شده در بینایی در طول حاملگی می‌دانید، اما می‌خواهید عمل جراحی را انجام دهید. و فکر می‌کنید که این امکان بسیار دلپذیر است که نیازی به عینک زدن پس از زایمان نوزاد وجود نداشته باشد. همه این موارد قابل فهم است اما دلایل خوبی برای صبر کردن وجود دارد. انحنای چشم شما عامل مهمی در دید شما است. پس از اینکه نور از طریق قرنیه (بافت شفافی که در خارج از چشم شما است) عبور می‌کند، و از طریق قرنیه به سمت شبکیه باز می‌گردد. اگر انحنای قرنیه کافی باشد، نور کاملا بر شبکیه منعکس می‌شود. عمل جراحی لیزیک شکل قرنیه شما را تغییر می‌دهد که موجب تغییر دید شما می‌شود. جراح چشم با انجام اندازه گیری‌هایی، تعیین می کند که ابزار لیزر را به کجا هدایت کند تا حذف بافت قرنیه برای بهبود بینایی شما، مناسب باشد. به همین دلیل است که عمل لیزیک برای افراد جوان انجام نمی‌شود، زیرا رشد و تغییرات در چشم آنها هنوز متوقف نشده است (شرایط و محدودیت‌های لیزیک). اگر شما عمل جراحی لیزیک را در دوران بارداری انجام دهید و سپس چشمانتان به حالت قبل از حاملگی بازگردند، نتایج لیزیک احتمالا ناقص خواهد بود.

روش لیزر خود به هیچ وجه بر روی چشم تاثیر نمی‌گذارد. با این حال، برای بیماران لیزیک چشم ،قطره چشم و داروهایی که می‌توانند وارد جریان خون شوند، تجویز می‌شود. قطره چشم شامل موادی است که قبل از عمل جراحی چشم را متسع می‌کنند و پس از آن آنتی بیوتیک و یا قطره استروئید داده می‌شود. همه این قطره‌ها مشخص نشده است که برای زنان باردار بی‌خطر می‌باشد. علاوه بر این، برای اغلب بیماران داروهای والیوم یا داروهای مشابه را تجویز می‌کنند تا در طول درمان و بلافاصله پس از عمل به آنها کمک کند. اگر فرزند خود را به دنیا آورده‌اید و در حال حاضر به او شیر می‌دهید، باید بدانید که در بدن شما هنوز هورمون‌هایی وجود دارد که روی چشم‌ها و بینایی شما تأثیر می‌گذارد. و از آنجا که داروهای ذکر شده در بالا می‌توانند به داخل شیر مادر وارد شوند، چشم پزشک‌ها به طور مرتب توصیه می‌کنند که برای عمل لیزیک منتظر بمانید.

برای دریافت اطلاعات بیشتر و نوبت ویزیت در مطب دکتر اشراقی، فوق تخصص پلک، مجرای اشکی و حدقه، می‌توانید با شماره‌های زیر تماس حاصل فرمایید.

مطب اصفهان :
031-36274240
مطب تهران :
021-88713593
همراه :
0913837324

اثرات بارداری بر چشم و بینایی


2

هنگامی که شما باردار می‌شوید، هورمون‌های HCG (گونادوتروپین کوریونیک انسانی)، پروژسترون، استروژن، اکسي توسين، پرولاکتين و ریلکسین، همه نقش‌های مهمی را ایفا می‌کنند. HCG هورمون غالب است، که وظیفه ارسال سیگنال به بخش‌های حیاتی بدن شما را برای رشد و حفاظت از جنین در حال رشد دارد. پروژسترون بر شرایط رحم و سیستم ایمنی تاثیر می‌گذارد. استروژن عامل اصلی در رشد اندام‌های کودک است؛ اکسی توسین، پرولاکتین و ریلکسین، بخش‌های مختلف بدن را برای بارداری، زایمان و شیردهی آماده می‌کنند. اما این هورمون‌ها عوارض جانبی نیز دارند و در این موارد علائم بارداری مانند تهوع، فشار خون بالا یا پایین، سوزش سر دل، احتباس ادراری و تغییرات در پوست و ریشه مو را ایجاد می‌کند. در چشم شما، این هورمون‌ها می‌توانند باعث کاهش تولید اشک شود، که به نوبه خود باعث ایجاد خشکی چشم  و اذیت شدن چشم می‌شود، به ویژه اگر از لنزهای تماسی استفاده کنید . در عین حال، هورمون‌هایی که باعث می‌شوند آب را در مفاصل شما حفظ کنند، می‌توانند باعث افزایش مایع در چشم شما شوند، که می‌تواند انحنای قرنیه را تغییر دهد و دید شما را تحت تاثیر قرار دهد. تاری دید در هنگام بارداری رایج است، اگرچه مشکلات جدی بینایی ممکن است نشانه‌ای از دیابت بارداری یا فشار خون بالا باشد.

عمل لیزیک چشم و بارداری


3

FDAدر ایالات متحده آمریکا؛ بارداری و شیردهی مادر را به عنوان عامل منع عمل لیزیک چشم عنوان می‌کند به دلیل "تغییرات موقت و غیر قابل پیش بینی در قرنیه شما" و به دلیل اینکه "عمل لیزیک ممکن است به طور نامناسبی شکل چشم شما را تغییر دهد." تغییرات در بینایی و انکسار در دوران بارداری گزارش شده است. تغییرات انکساری مانند ضخامت قرنیه و انحنای قرنیه نیز به عنوان تغییرات در فشار داخلی چشم، حساسیت قرنیه، تولید اشک و عدم تحمل لنز توصیف شده است. در اینجا برخی از منابع مربوط به این تغییرات را بررسی می‌کنیم و همچنین در مورد مطالعات مشاهده شده و مطالعات موردی در مورد لیزیک و PRK در بیماران باردار بحث خواهیم کرد.

تغییرات چشم و عوارض آن در حاملگی


در ادامه به بررسی دقیق تر تغییرات بینایی و چشمی در دوران بارداری می پردازیم:

4

ضخامت قرنیه در دوران بارداری افزایش می‌یابد. Weinreb دریافت که افزایش ضخامت قرنیه در دوران بارداری در 89 زن حدود 16 میکرون، در مقایسه با گروه کنترل و پس از زایمان، تفاوت داشت. در حالی که این مطالعه نشان داد که سن حاملگی، تغییرات در ضخامت قرنیه را تحت تاثیر قرار نمی‌دهد، برخی دیگر از محققان، تغییرات چشم را در سه ماهه دوم و سوم بارداری گزارش کرده‌اند. ضخامت قرنیه در سه ماهه دوم و سوم نسبت به سه ماهه اول و 3 ماه بعد از زایمان به طور معناداری بالاتر بود. در سه ماهه سوم ضخامت قرنیه 3.1٪ افزایش یافت و این امر با کاهش 9.5٪ فشار داخل چشم همراه بود. در 54 زن باردار، بین سه ماهه سوم و 3 ماه بعد از زایمان، در ضخامت مرکزی قرنیه، فشار داخل چشمی، زاویه بخش قدامي، حجم بخش قدامي، حجم قرنیه و اندازه گیری کراتومتری اختلاف معنی‌داری وجود داشت. مطالعات دیگر موفق به یافتن ضخامت قرنیه در دوران بارداری نشدند. در 27 بیمار، تفاوت در ضخامت قرنیه فقط از بارداری تا پس از زایمان متفاوت بود. در یک مطالعه انتزاعی، هیچ تفاوت آماری معنی‌داری در ضخامت مرکز قرنیه در 32 زن باردار با گروه کنترل وجود نداشت. یک توضیح قابل پیشنهاد برای افزایش ضخامت قرنیه، افزایش میزان مایعات بدن در دوران بارداری است. اخیرا تصور می‌شود که قرنیه ممکن است به طور مستقیم توسط هورمون‌های جنسی تحت تاثیر قرار گیرد. گیرنده‌های استروژن در استرومای قرنیه و اندوتلیوم شناسایی شده‌اند. مطالعات بررسی تغییرات چشم با چرخه قاعدگی، همچنین نشان دهنده ارتباط بین میزان استروژن و قرنیه است. نوسانات سطح استروژن در خون با چرخه قاعدگی منجر به تغییر در ضخامت قرنیه با افزایش آن در هنگام تخمک گذاری و در پایان دوره قاعدگی می‌شود.

5

انحنای قرنیه در طول حاملگی افزایش می‌یابد. در یک آزمایش دیگر، Park دریافت که در طول هر سه ماهه بارداری، میزان کراتومتری افزایش می‌یابد و این امر برای کسانی که شیر می‌دهند، ادامه داشت. انحنای قرنیه پس از پایان شیردهی به مقادیر سه ماهه اول بازگشته است. در یک مطالعه جداگانه، 60 زن باردار و غیر باردار و دارای انحنای قرنیه عمیق‌تر، یک IOP پایین در بیماران باردار مشاهده شد. تغییرات در انحنای قرنیه به دلیل افزایش سطح پروژسترون و استروژن ثانویه است که باعث افزایش فعالیت کلاژنولیتیک می‌شود که ممکن است منجر به تجمع آن در قرنیه شود.

6

در مطالعات متعددی، کاهش فشار داخلی چشم در دوران بارداری گزارش شده است. شواهدی وجود ندارد که کاهش IOP ناشی از تغییرات در سطح آناتومیک باشد. در عوض، تصور می‌شود که هورمون‌هایی مانند پروژسترون، ریلکسین و HCG منجر به کاهش فشار داخل وریدی و افزایش جریان مایعات می‌شوند.

7

نظرات متضادی در مورد اینکه آیا تغییرات انکساری در بارداری اتفاق می‌افتد یا خیر، وجود دارد. علیرغم تغییرات انحنای قرنیه، محققان هیچ تغییری در خطای انکساری نیافتند. به طور مشابه، Manges هیچ تغییری در شکل کروی و یا محور کره چشم نیافت. متوسط ​​تغییرات .03D  در تغییرات خطای انکساری بین بیماران باردار و غیر باردار وجود دارد. با این حال، در یک بررسی بزرگ، 83/12 درصد بیماران باردار تغییرات بصری خود را گزارش کردند. این زنان در مقایسه با مقادیر پیش از حاملگی .87D+-.3 تغییر شیب بینایی در چشم سمت راست و.98D+/- .3  در چشم سمت چپ داشتند. نزدیک به سه ماه بعد از زایمان، نزدیک بینی به مقادیر پیش از بارداری بازگشت.

8

حساسیت قرنیه در دوران بارداری کاهش می‌یابد. در یک مطالعه، آستانه تماس قرنیه با پیشروی بارداری افزایش یافت و این در مقایسه با گروه کنترل در سه ماهه سوم، قابل توجه بود. و پس از 6-8 هفته پس از زایمان حساسیت قرنیه به حالت طبیعی بازگشت. آنها همچنین اشاره کردند که بیشترین حساسیت قرنیه در زنانی گزارش شده است که تورم در مچ/ پا و انگشتان دست دارند. با استفاده از دستگاه سنجش الکترومغناطیسی دریگرز، کاهش حساسیت قرنیه مشاهده شد. حساسیت قرنیه در طول قاعدگی در هنگام افزایش استروژن پیش از قاعدگی، کاهش پیدا می‌کند، که نشان دهنده ارتباط آن با تغییرات هورمونی است.

9

به نظر می‌رسد ارتباطی بین هورمون‌ها و علائم خشکی چشم وجود دارد. مطالعات نشان داده‌اند که زنان علائم خشکی چشم بیشتری نسبت به مردان نشان می‌دهند. در زنان باردار در طی سه ماهه سوم بارداری، کاهش تولید اشک در 80٪ از آنان نشان داده شده است. مکانیزمی برای خشکی چشم در ارتباط با بارداری هنوز پیدا نشده است اما توضیحات احتمالی در زمینه دگرسانی تولید اشک و تغییرات التهابی وجود دارد. کاهش میزان جمعیت گلبول قرمز و ترشح موسین با افزایش سطح استروژن و پروژسترون همراه است. تغییرات در عملکرد غدد لوزالمعده ممکن است در خشکی چشم نیز نقش داشته باشد.

10

عدم تحمل لنزهای تماسی برای زنان در طول دوره بارداری، رایج است. محققان گزارش دادند که 25٪ از بیماران باردار، عدم تحمل لنز را تجربه کردند، که در سه ماهه دوم بیشتر است. به طور مشابه، 30٪ از مصرف کننده‌های لنزها از مشکلات خود در طول دوره نرمال بارداری، از جمله ناراحتی، رسوب سطحی موکوس، افزایش حساسیت و کاهش زمان استفاده از لنز را گزارش کرده‌اند. 19 فرض بر این است که عدم تحمل لنزهای تماسی ثانویه به دلیل ضخامت قرنیه، چرخش قرنیه و تغییر در تولید اشک است.

تأثیر بارداری بر جراحی انکساری


11 تأثیر بارداری بر پایداری قرنیه پس از عمل جراحی انکساری، یکی از زمینه‌های تحقیقات فعلی است.

PRK در بیماران باردار

در بیماران باردار، بازسازی فیبرهای قرنیه پس از PRK ممکن است منجر به حساسیت بیشتری نسبت به تغییرات هورمونی در قرنیه شود. یک مطالعه در مورد تغییرات انکساری در 9 زن که طی 12 ماه پس از PRK باردار شدند، مورد بررسی قرار گرفت. از 9 بيمار، شش نفر نزدیک بینی داشتند، هرچند درجه آن مشخص نشده بود. به عبارت دیگر، محققان دیگری دریافتند که بارداری بر نتایج انکساری PRK تاثیر نمی‌گذارد. آنها در بررسی هشت زن باردار در طی پیگیری برای PRK مشاهده کرده و دریافتند که 6 نفر از 8 بیمار دارای حالت انکساری پایدار بودند. یک مورد گزارش اصلاح بیش از حد در یک بیمار که پس از PRK نزدیک بینی باردار شده بود، وجود داشت و پس از سقط خود به خودی، برطرف شد. 24 این مطالعات محدود بوده و برای بررسی PRK در بارداری لازم است مطالعات بیشتری انجام شود. توصیه‌های کنونی این است که حداقل 6 ماه پس از PRK باردار نشوید.

لیزیک در بیماران باردار

منابع محدودی در مورد تاثیر لیزیک بر روی چشم در دوران بارداری وجود دارد. در یک مطالعه مشاهده‌ای، مقايسه تغييرات انکساری در 9 زن باردار که قبلا تحت ليزيک قرار گرفته بودند را با 9 زن باردار مبتلا به تغييرات انکساری که هيچ سابقه اصلاح جراحی نداشتند، انجام شد. تغییرات در میزان کروی بودن و مقادیر استوانه‌ای بودن کره چشم در نیمه اول بارداری نسبت به قبل از بارداری در هر دو گروه لیزیک و غیر لیزیک معنی‌دار بود. با توجه به معادل بودن شکل کروی، مشخص شد که افرادی که دارای نقایص انکساری قبلی کوچک‌تری هستند، تغییر معنی‌داری را در معیار کروی نسبت به افرادی که دارای نقایص قبلی بیشتری هستند، نشان می‌دهند. نویسندگان فرض می کنند که لیزیک با تغییرات مورد نیاز کمتر، مقادیر بیشتری از استروما و گیرنده‌های استروژن برای شرکت در کمپلازی در دسترس خواهد بود و تعداد بیشتری از فیبریل‌های باقی مانده می‌توانند به صورت غیر طبیعی تنظیم شوند. آنها هیچ گونه کاهش چشمگیری در قابلیت انقباضی کره، انحنای قرنیه یا طول محوری آن نیافتند، اما گرایش به افزایش بدتر شدن بینایی و ارزش انکساری در طول بارداری نشان داد که در بیمارانی که قبلا عمل لیزیک داشتند، بیشتر بود. پس از عمل لیزیک بعضی موارد وابسته، مربوط به اثرات هورمونی است که در دوران بارداری رخ می‌دهد. نویسندگان می‌گویند که حاملگی ممکن است خطر ابتلا به کراتکتازی در افراد مبتلا را افزایش دهد. پیوند کلاژن قرنیه (CCL) با ریبوفلاوین و انرژی ماوراء بنفش، مانع پیشرفت و رگرسيون شیب کراتومتری شد. با این حال، در طی بارداری دوم کراتکتازی با وجود CCL شدیدتر شد. نویسندگان ادعا می‌کنند که استروژن باعث کاهش پایداری بیومکانیک قرنیه می‌شود، که منجر به کراتکتازی یاتروژنیک، پس از لیزیک می‌شود.

توصیه ها


12

به دلیل تغییرات اثبات شده در مورد انحنای قرنیه و سایر موارد انکساری در دوران بارداری، این نگرانی وجود دارد که ممکن است عمل انکساری به درستی صورت نگیرد و نتیجه اصلاح جراحی نامناسب باشد. علاوه بر این، در بیماران باردار که تحت عمل جراحی انکساری قرار گرفته اند، عوارض متعددی ثبت شده است. به همین علت توصیه میشود عمل PRK یا لیزیک در دوران بارداری انجام نشود و بارداری تا 6 ماه الی یک سال پس از عمل جراحی انکساری به تاخیر انداخته شود، یا تا زمانی که یک شرایط ثابت ایجاد شود. منابع دیگر توصیه می‌کنند که عمل لیزیک تا 3-6 ماه بعد از بارداری و قطع شیر مادر انجام نشود.

«کپی فقط با ذکر منبع و لینک بلامانع است»