درمان انواع تومورهای پلک با جراحی، پرتو درمانی و شیمی درمانی

سرطان هنگامی آغاز می‌شود که سلول‌های سالم تغییر نموده و بطرز غیر قابل کنترلی رشد کنند، که به همین خاطر توده‌ای به نام تومور تشکیل می‌شود. تومور می‌تواند خوش خیم یا سرطانی باشد. تومور سرطانی بد خیم است، به این معنا که می‌تواند رشد کرده و به سایر بخش‌های بدن نیز گسترش یابد. یک تومور خوش خیم به توموری گفته می‌شود که می‌تواند رشد کند و گسترش نمی‌یابد.

سرطان پلک یک اصطلاح عمومی برای نوعی از سرطان است که رو یا داخل پلک ایجاد می‌شود. اصطلاح عام‌تر آن تومور اپی تلیال است که روی سطح خارجی پوست ظاهر شده است. تومور پلک می‌تواند از غدد چربی، تعریق یا آپوکرین آغاز شود، غده آپوکرین نوعی از غدد تعریق است.

رایج‌ترین انواع سرطان‌هایی که روی پلک ایجاد می‌شوند، عبارتند از:

  • کارسینومای سلول بازال. کارسینومای سلول بازال شایع‌ترین نوع سرطان پلک است. این سرطان معمولاً روی پلک پایین ظاهر شده و بیشتر برای کسانی که پوستی روشن یا رنگ پریده دارند رخ می‌أهد.
  • کارسینومای چربی.کارسینومای چربی که بیشتر در بزرگسالان رخ می‌دهد دومین سرطان شایع پلک به شمار می‌رود. این سرطان ممکن است از غدد میبومیان آغاز شود که در واقع غددی در پلک هستند که ترشحات چرب از خود خارج می‌کنند تا پلک را چرب و لیز کنند. در بعضی مواقع این سرطان از غدد زایس، غدد چربی در پایه مژه‌ها، آغاز می‌شود. کارسینومای چربی یک سرطان بدخیم است که معمولاً در پلک بالا بروز می‌کند.
  • کارسینومای سلول سنگفرشی. این سرطان پوست معمولاً از قرار گرفتن بیش از حد در معرض آفتاب ناشی می‌شود. همچنین امکان دارد این سرطان روی پوست‌های سوخته، آسیب دیده از مواد شیمیایی یا قرار گرفته در معرض اشعه ایکس نیز ایجاد شود. کارسینومای سلول سنگفرشی نسبت به کارسینومای سلول بازال شیوع به مراتب کمتری دارد، ولی رفتار بدخیم‌تری دارد و می‌تواند ساده‌تر به بافت‌های همجوار گسترش یابد.

ملانوما. عمیق‌ترین لایه اپیدرمیس حاوی سلول‌های پراکنده‌ای به اسم ملانوسیت است، این سلول‌های ملانینی را تولید می‌کنند که رنگ پوست را ایجاد می‌نماید. ملانوما در ملانوسیت‌ها آغاز می‌شود و جدی‌ترین نوع سرطان در میان سه نوع سرطان پوست است.

تومورهای پلک ممکن است کیست‌های خوش خیم، التهاب (گل مژه) یا تومورهای بدخیم (سرطان‌های پوست) باشند. رایج‌ترین نوع سرطان پلک کارسینومای سلول بازال است. بیشتر موارد کارسینومای سلول بازال با جراحی قابل درمان است. اگر این عارضه درمان نشود، این تومورها می‌توانند به داخل چشم و داخل حدقه چشم، سینوس‌ها و حتی مغز رشد کنند. سایر سرطان‌های پلک عبارتند از: کارسینومای سلول سنگفرشی، کارسینومای سلول چربی و ملانومای بدخیم. روی هم رفته این تومورها 10 درصد باقیمانده سرطان‌های بدخیم پلک را تشکیل می‌دهند.

برای دریافت اطلاعات بیشتر و نوبت ویزیت در مطب دکتر اشراقی، فوق تخصص پلک، مجرای اشکی و حدقه، میتوانید با شماره تلفن: 88713593 و یا با 09138387324 تماس حاصل فرمایید.

علائم بالینی سرطان پلک


افراد مبتلا به سرطان پلک ممکن است علائم و نشانه‌های زیر را تجربه کنند. گاهی اوقات فرد مبتلا به سرطان پلک هیچ یک از علائم بالینی زیر را ندازد. همچنین ممکن است این علائم ناشی از عارضه پزشکی‌ای باشد که سرطان نیست.

  • تغییر در ظاهر پوست پلک
  • تورم پلک
  • ضخیم شدن پلک
  • عفونت مزمن پلک
  • جراحت (ناحیه‌ای از پوست که شکسته شده) روی پلک که بهبود نمی‌یابد
  • توده پخش شونده و رنگی روی پلک

اگر درباره یک یا چند مورد از علائم بالا نگرانید، با پزشک صحبت کنید. پزشک از شما درباره مدت یا دفعاتی که این علائم را تجربه می‌کنید سوالاتی خواهد پرسید.

علائم بالینی سرطان پلک


افراد مبتلا به سرطان پلک ممکن است علائم و نشانه‌های زیر را تجربه کنند. گاهی اوقات فرد مبتلا به سرطان پلک هیچ یک از علائم بالینی زیر را ندازد. همچنین ممکن است این علائم ناشی از عارضه پزشکی‌ای باشد که سرطان نیست.

  • تغییر در ظاهر پوست پلک
  • تورم پلک
  • ضخیم شدن پلک
  • عفونت مزمن پلک
  • جراحت (ناحیه‌ای از پوست که شکسته شده) روی پلک که بهبود نمی‌یابد
  • توده پخش شونده و رنگی روی پلک

اگر درباره یک یا چند مورد از علائم بالا نگرانید، با پزشک صحبت کنید. پزشک از شما درباره مدت یا دفعاتی که این علائم را تجربه می‌کنید سوالاتی خواهد پرسید.

عوامل خطر سرطان پلک


عوامل زیر می‌توانند احتمال ابتلا به سرطان پلک را در افراد افزایش دهند:

  • قرار گرفتن در معرض پرتو فرابنفش.نورخورشید شامل هم نور ماورابنفش A (UVA) و هم نور ماورابنفش B (UVB) است. نور ماورابنفش B ایجاد آفتاب سوختگی کرده و در بروز کارسینومای سلول بازال، کارسینومای سلول سنگفرشی و ملانوما نقش دارد. نور ماورابنفش A به لایه‌های عمیق‌تر پوست نفوذ می‌کند و باعث چروک شدن پوست می‌شود. افرادی که در نواحی‌ای زندگی می‌کنند که در تمام طول سال نور درخشان خورشید وجود دارد، بیشتر از سایرین در معرض ابتلا به سرطان پلک هستند. همچنین افرادی که وقت زیادی را بیرون از منزل می‌گذارند نیز بیشتر در معرض ابتلا به سرطان پلک قرار دارند.
  • پوست روشن.هرچه ملانین (رنگدانه) کمتری در پوست وجود داشته باشد یعنی پوست محافظت کمتری در برابر اشعه ماورابنفش دارد. افرادی که موی روشن و چشمان روشنی دارند و همچنین پوست سفیدی که برنزه نمی‌شود ولی به راحتی آفتاب سوخته می‌شود بیشتر در معرض ابتلا به سرطان پلک هستند.
  • جنسیتنرخ سرطان پوست در میان مردان سفید پوست در سال‌های اخیر افزایش یافته است.
  • سن.اکثر سرطان‌های سلول بازال و سنگفرشی پس از سن 50 سالگی بروز می‌کنند.
  • تاریخچه داشتن آفتاب سوختگی شدید یا پوست‌های ظریف.پوستی که سوخته، آفتاب سوخته شده یا بخاطر بیماری صدمه دیده بیشتر در معرض ابتلا به سرطان پلک قرار دارد. سرطان‌های سلول بازال و سنگفرشی بیشتر اوقات با قرار گرفتن طولانی مدت و مکرر در معرض آفتاب همراه هستند. ملانوما بیشتر اوقات با قرار گرفتن کوتاه مدت در معرض آفتاب بسیار شدید بروز می‌کند.
  • تاریخچه فردی.افرادی با سیستم ایمنی ضعیف یا کسانی که از داروهای خاصی استفاده می‌کنند بیشتر از سایرین در معرض ابتلا به سرطان‌های سلول بازال و سلول سنگفرشی قرار دارند. افراد دارای عارضه‌های ژنتیکی نادر و پیش زمینه‌ای همچون گزرودرما پیگمنتوزوم، سندروم شبه خال کارسینومای سلول بازال  یا زالی بیش از سایرین در معرض سرطان پلک قرار دارند.
  • سابقه سرطان پوست.کسانی که در گذشته به هر نوعی از سرطان پوست مبتلا شده‌اند بیشتر در معرض ابتلا به سرطان پوست بعدی هستند. برای مثال، حدود 35 تا 50 درصد کسانی که یکبار مبتلا به سرطان سلول بازال تشخیص داده شده‌اند در عرض 5 سال بعد به سرطان جدیدی مبتلا می‌شوند.
  • عارضه‌های پیش سرطانی پوست.دو نوع جراحت احتمالاً با بروز سرطان سلول سنگفرشی در برخی افراد مرتبط است. کراتوز اکتینیک که مشخصه آن ایجاد پوسته پوسته به رنگ قرمز یا قهوه‌ای روی پوست است. بیماری بوون که مشخصه آن ایجاد پوسته پوسته‌هایی به رنگ قرمز یا صورتی روی ناحیه‌ای است که سابقاً یا جدیداً در معرض آفتاب قرار داشته است. بروز بیماری بوون در نواحی پوستی که در معرض آفتاب قرار نداشته‌اند ممکن است با قرار گرفتن در معرض آرسنیک مرتبط باشد.

سرطان پلک: تشخیص پزشکی


پزشکان از آزمایشات زیادی برای تشخیص سرطان و امکان گسترش یافتن آن به سایر نواحی بدن استفاده می‌کنند که به آن متاستاز گفته می‌شود. برخی از آزمایشات همچنین تعیین می‌کنند که چه درمانی می‌تواند برای این عارضه موثر باشد. در بیشتر انواع سرطان، بیوپسی تنها راه تشخیص قطعی سرطان است.

اگر بیوپسی امکان پذیر نباشد، ممکن است پزشک سایر آزمایشات را تجویز کند تا به رسیدن به تشخیص به وی کمک کنند. آزمایشات تصویری نیز ممکن است برای تعیین از گسترش سرطان تجویز شود.

پزشک ممکن است در هنگام انتخاب آزمایش‌های تشخیصی این عوامل را در نظر بگیرد:

  • سن و عارضه‌های پزشکی
  • نوع سرطانی که به آن مشکوک است
  • علائم بالینی و نشانه‌ها
  • نتایج آزمایشات قبلی

علاوه بر معاینه جسمانی، تست‌های دیگری نیز که در ادامه به آنها اشاره شده است برای تشخیص سرطان پلک تجویز می‌شود. تمام آزمایشات لیست شده در زیر برای هر کسی استفاده نمی‌شود.

از آنجایی که سرطان‌های سلول بازال و سلول سنگفرشی ندرتاً به سایر نقاط بدن گسترش می‌یابد، غالباً تنها آزمایش مورد نیاز بیوپسی است تا وسعت سرطان مشخص شود. بیوپسی برداشتن بخش کوچکی از بافت است تا در آزمایشگاه زیر میکروسکوپ معاینه شود. سایر تست‌ها نیز می‌توانند به وجود سرطان اشاره کنند ولی تنها بیوپسی می‌تواند تشخیص دقیقی از آن به دست دهد. نوع بیوپسی انجام شده به موقعیت سرطان بستگی دارد.

اگر سرطان در لبه‌های بافتی که از بیوپسی گرفته شده وجود داشته باشد، درمان‌های اضافی (همچون جراحی، پرتودرمانی یا کرایوتراپی (سرما درمانی)) ممکن است تجویز شود.

سی تی اسکن با استفاده از دستگاه رادیولوژی یک تصویر سه بعدی از داخل بدن تهیه می‌کند. سپس یک کامپیوتر این تصاویر را ترکیب می‌کند تا یک نمای مفصل و فرا بخشی از یک ناحیه بدن به دست دهد که هرگونه ناهنجاری یا تومورها را نشان می‌دهد. از سی تی اسکن می‌توان برای سنجش اندازه تومور نیز استفاده کرد. گاهی اوقات، یک رنگ مخصوص پیش از اسکن به بدن تزریق می‌شود تا جزئیات بهتری در تصویر نشان داده شود. این رنگ را می‌توان به رگ بیمار تزریق کرد یا بصورت قرص به او داد تا با آب ببلعد.

اسکن MRI از میادین مغناطیسی به جای اشعه ایکس استفاده می‌کند تا تصویری با جزئیات را از بدن ایجاد نماید. از اسکن MRI می‌توان برای سنجش اندازه تومور نیز استفاده کرد. گاهی اوقات، یک رنگ مخصوص پیش از اسکن به بدن تزریق می‌شود تا تصویر واضح‌تری نشان داده شود. این رنگ را می‌توان به رگ بیمار تزریق کرد یا بصورت قرص به او داد تا با آب ببلعد.

پت اسکن راهی برای ایجاد تصاویری از اندام‌ها و بافت‌های داخل بدن است. مقدار کمی از ماده قندی رادیواکتیو به بدن بیمار تزریق می‌شود. این ماده قندی توسط سلول‌هایی که بیشترین مقدار انرژی را مصرف می‌کنند جذب می‌شود. از آنجایی که سرطان تمایل دارد تا به طور فعال از انرژی استفاده کند، مقدار بیشتری از ماده رادیواکتیو را جذب می‌کند. سپس اسکنر می‌تواند این ماده را تشخیص داده و تصاویری از داخل بدن بیمار ایجاد نماید.

آزمایش فراصوت از امواج صوتی برای ایجاد تصویری از اندام‌های داخلی بدن شما استفاده می‌کند.

برای طراحی درمان، پزشک وسعت یا مرحله سرطان را باید تعیین کند. مرحله سرطان به میزان ضخامت یا بزرگی تومور بستگی دارد و این که آیا شواهدی از گسترش یافتن سرطان موجود است یا خیر. گاهاً گره‌های لنفاوی مریض برداشته می‌شوند تا پزشک بتواند تعیین کند که آیا سرطان متاستاز شده است یا خیر. پزشک ممکن است آزمایشات دیگری نیز انجام دهد، از جمله آزمایش نمونه خون و اسکن تشخیصی کبد، استخوان‌ها و مغز.

 بازبینی درمان


بیماران مبتلا بهه سرطان پلک باید به پزشکی که در زمینه درمان این نوع سرطان سابقه دارد مراجعه نماید. این پزشکان می‌توانند توصیه‌هایی درباره مراقبت از عملکرد چشم در حین درمان و تشخیص مشکلات پس از درمان به بیمار ارائه دهند.

گزینه‌ها و توصیه‌های درمانی به عوامل مختلفی بستگی دارد، از جمله نوع و مرحله سرطان، عوارض جانبی محتمل و ترجیح بیمار و سلامت عمومی وی. طرح مراقبتی ممکن است شامل درمان علائم بالینی و عوارض جانبی نیز باشد، که بخش مهمی از مراقبت‌های سرطان است.

جراحی به منظور برداشتن تومور و بخشی از بافت سالم اطراف آن طی یک عمل جراحی انجام می‌شود. جراحی چشم معمولاً توسط چشم پزشک انجام می‌شود. از انواع مختلف عمل‌های جراحی استفاده می‌شود که به اندازه سرطان و موقعیت قرارگیری آن بستگی دارد.

 جراحی بزرگ ممکن است باعث ایجاد بافت اسکار و بدشکلی پلک، تخلیه چشم (برداشتن چشم) و/ یا باعث مشکلاتی در تخلیه اشک شود. با پزشک خود پیش از جراحی درباره عوارض جانبی ناشی از جراحی صحبت کنید از جمله تغییراتی که در بینایی و ظاهر شما ایجاد می‌شود و همچنین خدمات حمایتی روانی و جسمانی که در دوران ریکاوری برای شما وجود خواهد شد.

  • بیوپسی.جراحی بیوپسی ممکن است بخشی از تومور را بردارد (انسیالیزه) یا تمام تومور را (اکسینال). اگر تومور سرطانی تشخیص داده شود، و جراح مجبور به برداشتن حاشیه‌ای از بافت سالم به همراه تومور شود، بیوپسی اکسینال یا کلی شاید تنها درمان مورد نیاز باشد.
  • جراحی سر و گردن. این تکنیک شامل برداشتن بخش مشخص تومور و قطعات کوچک لبه محل اتصال تومور با بافت سالم است. هر بخش کوچک زیر میکروسکوپ بررسی می‌شود تا وقتی که تمام سرطان برداشته شود. از این عمل غالباً برای تومورهای بزرگ‌تر، تومورهایی که در محل‌های غیر قابل دسترسی قرار دارند و سرطان‌هایی که مجدداً در همان جای قبلی بروز می‌کنند استفاده می‌شود. با این وجود این تکنیک امروزه یکی از محبوب ترین روش‌ها برای برداشتن تومور پلک خواهد بود.
  • کرایوسرجری. کرایوسرجری که از آن با عنوان کرایوتراپی یا سرما درمانی نیز یاد می‌شود از نیتروژن مایع برای منجمد کردن و کشتن سلول‌ها استفاده می‌کند. پوست بعدها تاول زده و پوست ریزی می‌کند. این فرآیند گاهی اوقات یک جای زخم محو ایجاد می‌کند و بیماران ممکن است به بیش از یک بار منجمد کردن نیاز پیدا کنند.
  • جراحی بازساختی. بسیاری از بیماران مبتلا به سرطان پلک نیازمند جراحی بازساختی هستند. جراحی بازساختی با جراحی زیبایی فرق می‌کند از این لحاظ که در این نوع جراحی معمولاً عملکرد چشم بهبود می‌یابد هرچند ممکن است این عمل صرفاً برای ایجاد ظاهر طبیعی شخص باشد. گاهی اوقات، چندین جراحی انجام می‌شود که در یک دوره زمانی پخش می‌شود. جراحی زیبایی روی ساختارهای طبیعی و صرفاً به منظور بهبود ظاهر انجام می‌شود. جراح می‌تواند از گرافت پوستی به منظور بازسازی کامل پلک و بازگرداندن ظاهر طبیعی به بیمار استفاده کند.

اگرچه بسیار نادر است ولی گاهی اوقات از لحاظ پزشکی الزاماً باید چشم تخلیه شود. بخاطر از دست رفتن بخشی از بینایی، شخصی که یک چشم خود را از دست داده ممکن است در درک عمق مشکل داشته باشد. اکثر افراد با کمک تیم مراقبت‌های پزشکی به این مشکلات عادت می‌کنند.

بسیاری از افراد درباره ظاهر خود پس از تخلیه چشم نگرانند. جراحی زیبایی که امروزه امکان پذیر است معمولاً نتایج زیبایی شناختی خوبی در پی خواهد داشت. برای پر کردن ناحیه‌ای از چشم که تخلیه شده، برای شخص یک چشم پروتزی (چشم مصنوعی) کار گذاشته خواهد شد. پروتز ظاهر و عملکردی تقریباً شبیه به چشم طبیعی دارد. برای مثال، چشم مصنوعی با باقی چشم حرکت می‌کند و تنها از لحاظ رنگ و ظاهر به چشم طبیعی شباهت ندارد. اعضاب خانواده ممکن است بتوانند تفاوت بین چشم مصنوعی و طبیعی را تشخیص دهند ولی تشخیص این تفاوت برای غریبه‌ها کار دشوار خواهد بود.

پرتو درمانی استفاده از اشعه ایکس پر انرژی یا ذرات پر انرژی دیگر برای از بین بردن سلول‌های سرطانی است. پزشکی که در زمینه انجام پرتو درمانی برای درمان سرطان تخصص دارد، انکولوژیست نام دارد. متداول‌ترین نوع پرتو درمانی، پرتو درمانی با اشعه خارجی است، این نوع درمان، پرتویی است که از خارج از بدن ساتع می‌شود. یک دوره پرتو درمانی معمولاً شامل تعداد مشخصی جلسات درمانی است که باید در یک دوره زمانی انجام شود.

پرتو درمانی شاید برای سرطانی تجویز شود که درمان آن با جراحی سخت است و شاید به چندین درمان نیاز باشد. عوارض جانبی این درمان ممکن است شامل راش پوستی، خشکی یا تغییر رنگ پوست، خستگی، واکنش‌های خفیف پوستی، حالت تهوع یا اسهال باشد. بیشتر عوارض جانبی این درمان پس از مدت کوتاهی پس از درمان از بین خواهد رفت. هرچند، سایر عوارض جانبی مانند مواردی که در ادامه آمده‌اند شاید کمی بعد از اتمام درمان بروز کنند.

درمان سرطان پلک با استفاده از پرتو درمانی دائماً در حال پیشرفت است. با پزشک خود درباره خطرات و مزایای انواع مختلف پرتو درمانی صحبت کنید. عوارض جانبی درمان عبارتند از:

  • آب مروارید. آب مروارید بسیار رایج است. آب مروارید به عارضه‌ای گفته می‌شود که در آن عدسی چشم کدر می‌شود. افراد مبتلا به آب مروارید ممکن است دارای علائمی همچون بینایی کدر یا غیرشفاف، دشواری در شب بینی یا مشکلاتی با نور شدید خورشید یا نورهای بسیار درخشان باشند. اگر آب مروارید باعث مشکلات عمده‌ای در بینایی شخص شود می‌تواند آن را با جراحی برداشت.
  • از دست رفتن مژه‌ها و/ یا خشکی چشمممکن است بعد از پرتو درمانی از دست رفتن مژه‌ها و/ یا خشکی چشم بروز کند. برخی از گزینه‌های درمانی عبارتند از: قطره‌های چشمی بدون نسخه، قطره‌های چشمی تجویزی همچون آفتالمیک سیکلوسپورین (رستازیس) و پلاگ‌هایی که می‌توان در مجرای اشکی کار گذاشت. با چشم پزشک خود درباره درمان‌هایی که به تسکین این عوارض کمک می‌کنند صحبت کنید.
  • تغییر در موقعیت پلک.پس از پرتو درمانی و/ یا جراحی، پلک ممکن است به سمت داخل جمع شود (انتروپیون) یا به بیرون بچرخد (اکتروپیون). هر کدام از این دو عارضه می‌توانند بر سلامت چشم تأثیر گذاشته و می‌توان با جراحی آن را ترمیم کرد.
  • کراتوپاتی در اثر اشعه. قرار گرفتن پلک در معرض اشعه ایکس پرقدرت می‌تواند باعث بروز بیماری برای قرنیه چشم شود که به آن کراتوپاتی می‌گویند. این بیماری می‌تواند باعث آسیب دیدن لایه بالایی چشم و قرنیه شود.
  • سایر عوارض جانبی رایج.  سرخی چشم، اشک ریزش و حساسیت به نور از جمله سایر عوارض جانبی رایج ناشی از پرتو درمانی هستند.

عوارض جانبی که در ادامه می‌آید شیوع کمتری داشته و می‌توانند باعث از دست رفتن بینایی شوند.

  • رتینوپاتی در اثر اشعه.رتینوپاتی در اثر اشعه در واقع رشد عروق خونی غیر طبیعی در شبکیه است، شبکیه ساختاری نازک در چشم می‌باشد.
  • نوروپاتی اپتیک در اثر اشعه.نوروپاتی اپتیک در اثر اشعه در حقیقت آسیب ناشی از پرتو درمانی به عصب اپتیک چشم است.
  • گلوکومای نئوواسکولار.گلوکومای نئوواسکولار عارضه‌ای دردناک است که شامل رشد عروق خونی جدید و مسدود شدن ترشح طبیعی مایعات از چشم می‌شود.

شیمی درمانی استفاده از داروهایی برای نابود کردن سلول‌های سرطانی است که معمولاً این کار از طریق ناتوان کردن سلول‌های سرطان برای رشد و تقسیم شدن صورت می‌گیرد. برای سرطان پلک، شیمی درمانی اکثراً یک درمانی موضعی است، به این معنا که مستقیماً روی پوست مبتلا انجام می‌شود. شیمی درمانی موضعی ممکن است توسط متخصص آنکولوژیست، پزشکی که تخصص وی در درمان سرطان با دارو است؛ یا توسط متخصص چشم پزشک یا متخصص امراض پوستی تجویز شود.

عوارض جانبی فلوئورواوراسیل موضعی شامل درد، سوختگی، خارش، خشکی، حساسیت یا ورم ناحیه تحت درمان می‌شود. گاهی اوقات افراد حساسیت به نور خورشید و باقی ماندن جای زخم یا تغییر رنگ پوست را نیز تجربه می‌کنند. این عوارض جانبی معمولاً به محض اتمام درمان از بین می‌روند.

داروهایی که برای درمان سرطان مورد استفاده قرار می‌گیرد دائماً در حال ارزیابی شدن هستند. مشورت با پزشک غالباً بهترین راه برای شناختن داروهای تجویز شده برای شما، هدف آن داروها و عوارض جانبی محتمل آنها یا تداخلات آنها با سایر داروهاست.